Archive for Caestert
Zie ook NOS nieuws van 23 mei 2007
Vanaf 2 juni a.s. is er in het Regionaal Historisch Centrum Limburg in Maastricht een expositie over een aantal middeleeuse tekeningen uit de Sint Pietersberg.
Op deze expeditie worden de resultaten gepresenteerd van het kunsthistorisch onderzoek, gedaan door Femke Speelberg en Jacoline Zilverschoon van de Radboud Universiteit in Nijmegen.
De titel van de expoditie is ‘Zotheid’ in de duisternis, ontleed aan een tekening van een blokbreker in Narrenkleding.
Het initiatief voor dit onderzoek is van Henk Blaauw en Ed de Grood.
De expeditie is van 2 juni t/m 29 juli – van maandag (13 – 17 uur), dinsdag t/m vrijdag (9 – 17 uur) en zaterdag en zondag van 14 – 17 uur.
Adres: Regionaal Historisch Centrum Limburg
Sint Pieterstraat 7
6211JM Maastricht
De Gradtbergh te Caestert
Posted by: | CommentsDirect achter de laatste huizen van de maasboulevard, na de ingang van de ENCI, heeft men de helling helemaal gerooid. De helling ligt er nogal kaal bij! Het is jullie allemaal zeker opgevallen als jullie op weg zijn naar Klein-Ternaaien (oftewel Peti-Lanaye).
En wat blijkt, er ligt daar een zeer oude trap, uitgehakt in de mergel. Ik had reeds gehoord van diverse berglopers dat deze trap er lag, maar had deze tot nu toe nog niet gezien!
Op zoek naar meer informatie over de geschiedenis van deze trap, kwam ik uit bij SOK mededelingen nummer 40 uit juli 2005 met daarin een onderzoek van Jacquo Silvertant.
Met toestemming van Jacquo, waarvoor mijn dank, hieronder een samenvatting van zijn onderzoek.
De Gradtbergh te Caestert. Jacquo Silvertant
Soms duiken er tijdens archiefonderzoek stukken op die, hoewel vaak
slechts fragmentarisch van omvang of inhoud, bijdragen aan het
onderbouwen van het historisch beeld van de middeleeuwse of latere
bouwsteenontginningen op de Sint Pietersberg. Vooral de eventueel
vermelde toponiemen kunnen zeer interessant en leerzaam zijn en soms
concrete informatie bevatten.In de handschriften collectie van het
rijksarchief Maastricht werd een afschrift uit circa 1740 van oudere
contracten en memories gevonden, waarin de jurisdictie van het stuk
land met de naam Maesbergh is vastgelegd. Zeer opmerkelijk in die oude
stukken uit de vijftiende en zestiende eeuw is de vermelding van de
Gradtbergh. In het middeleeuwse Nederlands betekende graet een trap of
ladder.
Een trappenberg of een ladderberg dus? Om vast te stellen waar
de trappen in deze erg steile helling gelegen hebben is oud
kaartmateriaal bestudeerd om een beeld te krijgen hoe de heuvelrug er
vóór 1926 heeft uitgezien, toen de afgraving door de ENCI begon.
Op een van de 19-eeuwse tekeningen van Philippe van Gulpen werd een trap waargenomen, die gesitueerd wordt ter hoogte van de huidige Observant.
Bestudering van oude foto’s toonde aan dat een eerder als
transportgoot bekende sleuf op die plaats treden bevatte, die min of
meer verticaal tegen de helling lagen. De trappen van Caestert waren
gevonden.
Klik op onderstaande foto om het hele webalbum te bekijken.
<a href=”
 |
Onderzoek naar opschrift Caestert
Posted by: | CommentsEen paar weken geleden wees een collega bergloper mij op een opschrift in Caestert, hoog boven tegen het plafond aan, een opschrift welke wij beiden niet konden ontcijferen.
Twee weken later was ik er weer en heb geprobeerd foto´s ervan te maken.
 |
| From Berglopers Weblog… |
De vraag is nu; “Wat staat hier”?
Kun jij het ontcijferen? laat me dan iets weten.
Kijk ook op deze site voor nog meer over dit opschrift: mynkamer.eu – mysterie!
Lambier le Pondeur!
Posted by: | CommentsWellicht een van de bekendste opschriften en wel zeker een van de oudste. Caestert groeve – België.
Lambier le Pondeur fut ici l´a(n) MCCCCLXVIII le XIX(me) jo…daoust.
Lambier de schilder was hier in het jaar 1468 op de 19e dag van augustus.
Een uniek opschrift door het vermelden van de datum. Het werpt natuurlijk ook weer veel vragen op naar de achtergrond van “lambier”!
Alleen naar Caestert
Posted by: | CommentsVandaag besloten om voor de eerste keer Caestert alleen te bezoeken.
Zondagmorgen om 10 uur. Ik heb mijn auto onder aan de berg geparkeerd.
Kijk alles 3 keer na, ben bang licht, reserve licht en reserve-reserve licht te vergeten.
Een oude man kijkt me nieuwsgierig aan, hij zal dit
Ik denk dat ik alles bij me heb, dus laat ik maar gaan. De weg naar boven is mij wel bekend, ben hier reeds diverse keren met “TG” geweest, maar dit is de eerste keer dat ik alleen omhoog loop.
Fototoestel bij de hand, ik wil n.l. ook eens wat foto´s van buiten de groeve maken,
het bos is naar mijn mening bijna net zo interessant als het binnenste van de “berg”.
Het is hier zo stil op zondagmorgen, zelfs op de weg beneden mij is geen verkeer.
Ik verwacht hierboven sowieso niemand tegen te komen, zondagochtend is geen
berglopers ochtend. Het is 16 juli en het is warm, het zal in de loop van de dag nog
veel warmer worden, dat is nu al te voelen, zelfs door het dichte bladerdak.
Het bos is hier sterk verwilderd.
Na de 2 pilaren boven aan de helling zou ik door de oude tuinen van het voormalig kasteel moeten lopen, maar zelfs met veel fantasie is hier niets meer van de voormalige grandeur te herkennen.
Verderop zie ik rechts in de helling de z.g. glijgoten, waarin men in vroegere tijden de mergelblokken en losse mergel naar beneden liet “glijden”. De goot is begroeid, maar nog steeds goed te zien.
Ik probeer een stukje omlaag te klimmen om een goede foto te maken,
maar waag me niet te diep, heb geen zin om onderaan in iemand z´n tuin te pletter te
slaan. Verderop ligt links in de helling de ingang naar Caestert. 
Voor zo´n majestueuze groeve, is de ingang maar pover. Voor de ingang ligt nog een hoop as na te smeulen. Her en der liggen flesjes en blikjes bier, het was weer “gezellig” gisteravond! Waarom ruimen ze die zooi niet op? Er zullen wel altijd mensen zijn die meer van bier dan van hun omgeving kunnen genieten.
Ik wil nog een stukje verder langs het pad richting Nederland lopen.
Na 50 meter kom ik een grenspaal tegen en zet deze op de foto. Veel verder kun je hier niet, want na een tiental meter loop je tegen de ENCI groeve aan en die hoef ik niet te zien.
Ik loop weer terug naar de ingang van Caestert want ik zal nu toch wel eens naar binnen moeten.
Ik begin met mijn coleman, heb deze vanmorgen helemaal gevuld en moet nog de druk
opvoeren door als een gek te gaan pompen. Nog even met mijn kompas, die ik vorige week gekocht heb, de ingang pijlen, maar had reeds op een kaart gezien dat de hoofdgangen van oost 
naar west lopen, dat maakt het iets makkelijker (hoop ik).
Ik kruip door het gat aan de rechtse kant van de muur en sta eindelijk binnen.
Het is moeilijk te omschrijven hoe het hier uitziet, maar voor mijn gevoel sta ik in het oude Egypte in een oude tempel waarover ik vroeger op school wel eens iets heb meegekregen.
Overal massieve zachtgele pilaren die door het bewegen van mijn lamp spookachtig heen
en weer bewegen. Dit is en blijft een fantastisch landschap. In de afgelopen keren heb ik reeds geprobeerd dit op foto te krijgen, maar wat mijn ogen zien, is niet op foto te realiseren.
Zuidelijk Gangenstelsel
Plaondtekeningen Caestert
Vraag & Antwoord!
Berglopers Zoekmachine
Langzaam loop ik naar beneden naar de grote ventilator die daar volgens mij al lang ligt. Ik noem het maar een ventilator omdat deze daarop lijkt. Komt zo te zien uit de tijd van de champignonteelt. Dit wordt mijn beginpunt. Eerst ben ik van plan in oostelijke richting (richting Jekerdal) te lopen om te kijken of ik het gat in de muur naar zuid terug kan vinden.
Nou, dat gaat goed, na eventjes zoeken heb ik het gevonden, heb even naar binnen gekeken, maar om nu naar binnen te gaan, daar heb ik niet zo´n zin in. Waarom deze muren hier staan, daar zal ik het op een later tijdstip wel over hebben.
Nu ik het gat heb gevonden loop ik terug naar mijn beginpunt om te kijken of ik de weg nog weet. Dat valt mee, maar ja, het is dan ook nog niet zo ver.
Weer terug in richting oosten, de laatste keer dat ik hier was, heeft iemand mij het opschrift van “Lambier de Pondeur” laten zien en dat wil ik graag terugvinden. Na 5 minuten stop ik, ik hoor…… voetstappen…….ben ik toch niet alleen?……….vreemd, nu hoor ik weer niets!……….zal wel mijn verbeelding zijn. Geluid is hieronder bijna niet, dus misschien ben ik het wel zelf, of is het de weerkaatsing tegen de muur.
Eindelijk, na een half uur zoeken vind ik het opschrift terug. Ik ga eventjes zitten en geniet nu toch wel van de stilte die hieronder heerst. Ik twijfel even of ik de coleman ook niet moet uitzetten om eens helemaal in het donker te zitten, maar laat het toch maar achterwege……..stel je voor ik krijg dat ding niet meer aan!!!
Zo……tijd gaat hieronder snel voorbij en het wordt tijd weer eens naar de uitgang te lopen, het is eigenlijk wel goed geweest voor de 1e keer.
Na 10 minuten sta ik bij de ingang. Gek toch, als je je door anderen laat leiden, lijkt de groeve toch veel groter.
Ik voel me goed, het feit dat je alleen naar binnen bent gegaan en de weg terug ook weer op je eigen houtje vindt is een bijzonder gevoel. Je bent er in het dagelijks leven helemaal niet meer mee bezig, aangezien overal wel een bordje met een straatnaam of zoiets staat. Hier moet je het nog helemaal zelf zien te redden en het gevoel dat je helemaal alleen op jezelf bent aangewezen, geeft je een soort overwinningsroes; “Dat heb ik toch maar weer helemaal alleen gedaan”. (achteraf is natuurlijk altijd makkelijk praten!)
Nu nog de weg terug, maar na mijn net ontdekte “oerkracht” is dit en peulenschil.
Na een kwartiertje sta ik weer bij mijn auto. Terug in de luxe, terug in het lawaai, het felle licht, de stress en de “problemen” van alledag.
“Wat is het daarbinnen toch fantastisch”
Frank
