The post Champignonkwekerij in grotten appeared first on De Limburgse Mergelgrotten.

Bron: De Nieuwe Koerier - 22 maart 1940(!)

Laatste Grotbewoner van het Geuldal overleden

Er is niemand, die van zijn dood gehoord heeft. Een zwerver wordt niet gemist. Slechts een enkeling zal vragen:”Komt hij deze lente niet?”

Een zagensliep aan het werk

Hij stierf bij de zusterkes van Sint Pieter; het is iets vreemds dat een zwerver een vaste woonplaats de zijne kan noemen. Men heeft hem ertoe gedwongen; eerst ontwenning na 70 jaar van vrijheid, was hij tenslotte dankbaar een onbezorgde oude dag  te krijgen.  Bijna 14 jaar leefde Willem “de Zagenslijp”, in de grotten van de Valkenburgse Heide (De huidige Viltergroeve).

Eenzaam, verlaten, diep verborgen in de grotten. Zijn huis had vele vertrekken; door een doolhof van gangen, links en rechts afwijkend, waar de vleermuizen als decoratie aan de wanden hingen, kwam men in de slaapkamer van Willem. Oude zakken dienden als afsluiting van de ingang. Een oud bed, waskom en een petroleum lamp vormden de schamele huisraad. De poreuze mergelwand absorbeert de onzuivere lucht, maar door het hoge vochtgehalte verteren de dekens. In deze donkere, absolute eenzaamheid, waar ieder mens zenuwachtig zou zijn geworden door de angstwekkende stilte, leefde Willem 14 jaar, zomer en winter. Hij voelde zich niet alleen; in een nis stond een beeld van Maria, tussen twee flessen met bloemen.

Zijn huis had vele vertrekken, waar de vleermuizen als decoraties aan de wanden hingen

Overdag trok hij erop uit, vaak 20 tot 30 km. ver, te voet langs boerenhuizen, waar zijn oude klanten zaten, die op hem wachtten om hun zagen te laten slijpen (Wikipedia artikel ‘Scharensliep’)  Hij wilde niet leven “van den armen”, nog gebonden zijn aan de tucht van een “oude-mannen-huis”. Ook toen men zijn Grot ging exploiteren als champignon-kwekerij, bleef hij vechten voor zijn vrijheid. Maar in 1938 moest hij zijn vrijheid uiteindelijk opgeven – de laatste grotbewoner van het Geuldal verdween voor altijd. Hij kwam bij de zusters van Sint Pieter terecht en van hier is het nog maar een stap tot ‘de hemel’. Achter zijn kist lopen enkele vrienden uit het tehuis; ze staan korter bij de grond dan bij het leven. Zijn leven was hard en schraal, maar hij had het leven lief, omdat het zonnige dagen heeft die jaren van verdriet kan wegtoveren.

The post Willemke de Scharensliep appeared first on De Limburgse Mergelgrotten.

The post Video van een ondergrondse Champignonkweekerij appeared first on De Limburgse Mergelgrotten.