Viering 30 jaar SOK in de ‘groeve onder de Lindestraat’

Afgelopen vrijdag, 7 december werd gevierd dat de SOK 30 jaar bestond. Aangezien men dit niet zomaar voorbij wilde laten gaan en men bij de SOK wel houd van een feestje had men de groeve ‘onder de Lindestraat’ in Zichen-Zussen-Bolder afgehuurd.

In deze groeve bevind zich een gezellig ‘staminee’ waar het zeer goed toeven is. Een compliment voor de locatie en de organisatie , deze had het perfect voor elkaar. Er was gezorgd voor voldoende gerstenat en ook een grote diversiteit aan ‘Limburgse snacks’. Dit is tevens een van de locaties waar men kan genieten van het ‘grottenbier’ en van deze gelegenheid werd dan ook dankbaar gebruik gemaakt.
Een leuke bijkomstigheid was de mogelijkheid de rest van de groeve te bezoeken. De groeve is door verschillende kunstenaars verfraaid met tekeningen in houtskool en kleur, dit om de bezoekers aan de groeve iets meer te bieden dan ‘alleen’ mergel.
Voor mij persoonlijk had het wel wat minder mogen zijn.

Bij aankomst in de groeve, via een wel zeer moderne ‘graet’, wordt je verwelkomt door een groot aantal ‘grottenkazen’ die daar, achter slot en grendel liggen te rijpen. In princiepe wel bijzonder, zij het niet dat de geur van deze kazen nou niet echt een ‘hartelijk’ welkom is. De groeve is een zogenaamde ‘kuil’ – dit is een groeve, gelegen onder de dorpskern, die bereikbaar is via een ‘graet’ (een uitgehouwen trap) vanuit de kelders van de bovengelegen woningen. Er is hier dus geen sprake van een dalwand (zoal bv bij de Sint Pietersberg) vanwaar men de mergel gemakkelijk via horizontale gangen kan bereiken – nee, de kwalitatief goeie mergel is eigenlijk alleen te bereiken via een verticale toegang, vaak op grote diepte gelegen. De ‘groeve onder de Lindestraat’ ligt op ± 10 meter diepte.
Het is een middelgrote groeve, met, naar mij verteld is, een lengte van ± 1 km.
In deze groeve worden regelmatig rondleidingen gegeven en is dus ‘rolator-safe’ d.w.z. de paden zijn vlak en er ligt geen rommel. De gemiddelde hoogte van de gangen is zo´n 2.20 meter en de groeve is over de gehele lengte voor zien van verlichting, welke gelukkig niet aan was.
Men had ons gevraagd om alleen electrisch licht mee te nemen, dus zijn de alle foto´s helaas ‘uitgeflitst’ om nog iets te kunnen laten zien.
Natuurlijk hadden mijn vrouw en ik de verkeerde richting gekozen zodat wij iedereen, tot hun groot enthousiasme, met onze ‘minimag’ in de ogen schenen! Tja, dat krijg je ervan als je partner ook wordt uitgenodigd, dan vergeet je direct op de weg te letten.
De kunstwerken in de groeve ontroerden me af en toe tot tranens toe, maar er waren toch ook enkele ‘betere’ tekeningen en dan bedoel ik de houtskooltekeningen van enkele gebouwen uit de omgeving. Wellicht hebben deze ook in een paar honderd jaar hun waarde! Als je langs deze ‘kunst’ heenkijkt, vind je toch een bijzonder mooie groeve met enkele oude opschriften.
Het oudste opschrift is dat van ‘Matthibotthi 1611′, (zie de foto hiernaast) wat aangeeft dat men lokaal al ruim 400 jaar naar mergel graaft.
Verder heeft men nog uitgebeeld hoe een ‘chamignon-veld er vroeger uitzag (had ik tot nu toe alleen op foto´s gezien!) en was er een kleine tentoonstelling van nagemaakte blokbrekersmaterialen. Toen wij om 22:30 uur weer richten huis keerden, waren de ramen van het ‘grottencafé’ beslagen door de walm van het bier of ‘kracht’ van de sterke verhalen. Veel – en volgens mij alle – SOK leden die ik sprak, zouden zeer graag een groeve zoals deze onder hun huis willen hebben!

Voor ons was dit een zeer geslaagde avond en het is dan ook jammer dat een ‘decennium’ 10 jaar duurt en we wellicht voor een volgend bezoek weer op het 40-jarig jubileum moeten wachten.