Samenvatting van mijn bezoek aan Schuilkerken uit de Franse Revolutie.

Achtergrond.

Nadat Frankrijk in 1792 een republiek werd, werd de katholieke kerk een staatskerk. Priesers kwamen in dienst van de staat en moesten de zogenaamde “Eed van haat” afleggen. Zouden ze dit niet doen, dan mochten ze hun priesterambt niet meer uitoefenen.

Eed van haat

Priesters waren verplicht hun trouw aan de grondwet te betuigen en te verklaren de monarchie en de anarchie te haten.

Priesters die deze eed niet aflegden, konden worden gedeporteerd naar strafeilanden.
Zuid-Limburg was al sinds 1794 een Franse provincie (Departement de la Meuse inferieure – Nedermaas) en had dezelfde wetgeving die in de rest van Frankrijk gold.
In en rond Valkenburg weigerden alle priesters en in Maastricht een grot meerderheid.
Deze eedweigeraars moesten erg voorzichtig zijn en gingen daarom missen, huwelijken en doopsels in het verborgene doen. Hiervoor werden ook de ondergrondse gangenstelsels gebruikt.

Pastoor Servaas Widdershoven,

Priester in Valkenburg, zat van 1798 tot 1801 ondergedoken in de Fluweelengrot, bij een gemiddelde luchtvochtigheid van 90% en 12°C.
Hier hield hij, samen met andere priesters, in het geheim missen voor de Valkenburgse bevolking, doopte kinderen en trouwde mensen.
Zijn kapel was complet met altaar, spreekstoel, biechtstoel en doopvont.
In 1801 werd hij door de Fransen ontdekt, gevangengezet in Maastrichten/of verbannen naar het eiland Rhé!
Hij is in elk geval niet meer teruggekomen.

De Kapel is rijkelijk en stijlvol versierd, er zijn houtskooltekeningen gemaakt door de pastoor.

Niet alle onderdelen zijn even authentiek, veel onderdelen van de kapel zoals je die hiernaast ziet, zijn aangebracht rond 1900 om de kapel fraaier te maken voor het toemalig opkomend toerisme.

Naar boven!