Archive for Sint-Pietersberg
Afgraving van de Sint Pietersberg – oude polygoon beelden uit 1959
Posted by: | CommentsOude filmbeelden van o.a.:
- De winning van mergel uit de Sint Pietersberg te Maastricht voor de productie van cement door de ENCI.
- dmv explosies worden delen opgeblazen, waarna ze in vrachtwagens worden geladen.
- Hoeve Lichtenberg op de rand van de afgraving.
- Greetje Blanckers woont als één van de laatste grotbewoners in een grot.
- In de mergelgangen van de Sint Pietersberg/Slavante, bevinden zich oude wandtekeningen van 1487
- De Negendrup
- Champignonkwekerijen en vleermuizen in hun winterslaap – En dus niet zo storen zoals op de beelden nog wordt vertoond!
Dag van de Natuur op de Sint-Pietersberg
Posted by: | CommentsBron: http://www.hbvl.be
De Dag van de Natuur is een jaarlijks evenement van Natuurpunt. Dit jaar vindt de Dag van de Natuur plaats op zaterdag 19 november 2011 in het natuurgebied Plateau van Caestert in Kanne. Het is een evenement waarop vele vrijwilligers de handen uit de mouwen steken en concreet meehelpen aan natuurbeheer. Natuurpunt, Natuurmonumenten, Natagora en de JNM slaan op deze dag de handen in elkaar en zetten het vrijwilligerswerk extra in de kijker.
Geïnteresseerden die meer willen weten over de natuur op de Sint-Pietersberg of over het beheer van deze waardevolle natuur zijn van harte welkom op onze NatuurDoeDag.
We garanderen je een zinvolle dag met veel zweet maar ook zeer veel plezier.
Iedereen is welkom! Hapje-tapje zijn voorzien. Breng aangepaste kledij, stevig schoeisel, werkhandschoenen, een goed humeur en veel eetlust mee.
Vanaf 9 uur kan je deelnemen aan onze NatuurDoeDag. Samen onder begeleiding van ervaren natuurbeheerders leer je meer over natuurbeheer en over de fauna en flora die je op de Sint-Pietersberg zal tegenkomen.
Tussen 12 uur en 13 uur voorziet Natuurpunt Riemst een middagmaal en kunnen de deelnemers hun buikje rond eten. Voor de vegetariërs onder ons voorzien we ook wat lekkers. Voor het middagmaal moet je je wel voor 13 november inschrijven door het aantal personen door te geven.
Vanaf 13 uur kunnen de doorzetters onder ons zeker nog verder de handen uit de mouwen steken in het natuurgebied.
We spreken af om 9 uur op het Statieplein in Kanne.
Voor info en inschrijvingen kan je terecht bij natuurpunt.zo.limburg@telenet.be.
Sint-Pietersberg als werelderfgoed?
Posted by: | CommentsBron: www.hbvl.be
Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren, Europa Subterranea, Riemst en Natuurpunt willen een erkenning van de grensoverschrijdende Sint-Pietersberg als Unesco-Werelderfgoed. Tijdens een workshop in het Duitse Kloster Lorsch hebben de partners de mogelijkheden onderzocht. Initiatiefnemer was het Unescogeopark Bergstrasse-Odenwald.
“De Sint-Pietersberg is waardevol erfgoed: naast de natuur heb je de unieke onderaardse gangen, fort Eben-Emael, kasteel Lichtenberg,… Dat verdient een integrale bescherming”, zegt Jacquo Silvertant van Institute Europa Subterranea.
“Vooral het Belgische deel tussen Maastricht en het Albertkanaal wordt momenteel bedreigd door het gebrek aan beheer en een toenemende recreatiedruk vanuit Maastricht. Zelf kunnen we het dossier voor de erkenning als werelderfgoed niet indienen. Wel kunnen we de nationale regeringen in die richting sturen.
Een erkenning door Unesco betekent ook niet dat meteen alle subsidiepotten opengaan, maar het is wel een keurmerk dat duidelijk maakt dat de Sint-Pietersberg zo belangrijk is voor de menselijke geschiedenis dat het beheerd en beschermd wordt.”
Opening en sluiting van de Zonneberg-ingang 1898
Posted by: | CommentsZo gewonnen, zo geronnen
Het volgende krantenbericht stamt uit april 1898 en verteld over de feestelijke opening van de nieuwe ingang onder de Zonneberggroeve.
St. Pieter. Het uitgraven van mergel en mergelblokken heeft na vele jaren nu tot resultaat gehad, dat er een geheel nieuwe doorgraving in de sint Pietersberg heeft plaatsgevonden. Een nieuw gedeelte is nu blootgelegd, welk zijn ingang heeft onder de hoeve Zonneberg. Een geheel nieuwe en mooi gelegen toegang tot de onderaardse groeven, dichter bij de stad, is nu aangelegd.
Onder begeleiding van de plaatselijke harmonie zal een bergtocht georganiseerd worden en de uitbreiding van de groeve feestelijk worden gevierd.
Van deze uitgang kon men echter niet zo lang genieten, want niet lang daarna volgt het volgende bericht:
Maastricht 1 augustus. In onze correspondentie van jl. zaterdag maakte wij melding van de nieuwe ingang van de Sint Pietersberg onder de hoeve Zonneberg. Lang heeft deze ingang niet bestaan want reeds verleden vrijdag is hij onder toezicht van de heer Schols, voorzitter van de vereniging “Les amis des sciences, lettres et arts” vergezeld van twee rijkswachters afgesloten.
De vereniging “Les amis des sciences, lettres et arts” is de plaatselijke voorgang van de huidige VVV die gaarne profiteert van de toeristische aantrekkingskracht van de mergelgrotten en we komen ze in een krantenbericht uit datzelfde jaar nogmaals tegen:
Vreemdelingen, welke de beroemde grotten van den Sint Pietersberg bezoeken, moeten zich daartoe voorzien van kaarten, welke worden afgegeven door de “Les amis des sciences, lettres et arts”. Deze vereniging heeft namelijk voor een paar jaren van de voornaamste eigenaars der groeven – de familie Straetmans en Ceulen) het monopolie van het bergbezoek tegen zekere voorwaarden verkregen.
Nu komt echter concurrentie. Onder de hoeve Zonneberg is door particulieren en nieuwe ingang gebroken, waardoor niet officiele gidsen de vreemdelingen in de groeve brengen. Wij hoorden tot nu toe niet, dat bovengemelde vereniging, zich hiertegen verzette, ofschoon de “Katholieke Landbouwvereniging” bereids een bergtocht met muziek door de nieuwe ingang organiseerde. Ook schijnt de burgemeester van St. Pieter, de heer Ceulen, er niets tegen te hebben.
De vereniging “Les amis des sciences, lettres et arts” had in die tijd zelfs een heus reglement ingevoerd:
Ter voorkoming, dat vreemdelingen bij het bezoeken van den St. Pietersberg afgezet worden, is de volgende regeling ingevoerd:
Tegen personen zonder gids of zonder kaart in den berg bevonden, wordt proces verbaal opgemaakt. (is heden ten dage natuurlijk ook weer zeer actueel) Gidsen. die bevonden worden personen te begeleiden zonder kaart, worden niet meer toegelaten. deze toegangskaart moet bij het ingaan van de berg aan de gids overhandigd worden. Na getekend te hebben, geeft de gids de strook terug en behoudt de kaart.
De gidsen mogen geen drinkgeld vorderen. Het schrijven van van namen in het museum is ten strengste verboden; elders mag dit geschieden op aanwijzing van den gids(!) Beschadiging van beeldhouwwerk of tekening wordt gerechtelijk vervolgd.
Het publiek wordt verzocht er op te letten, dat bij het in- en uitgaan van den berg de controle der kaarten plaatsvind, dit is noodzakelijk voor eventuele reclame, welke geschied onder overlegging der strook.
Merkwaardigste punten:
- Museum
- Bosquet
- Negendrup
- Echo
- Hel
Voor gezelschappen zich te melden aan de “Societé Les amis des sciences, lettres et arts” (Breedestraat Nr. 23) te Maastricht. voor reclamen wende men zich tot de heer F. Schols, in het huis “Maes en Burg” te St. Pieter.
Aan het einde van datzelfde jaar (december 1895), ziet men dat de Societé, moeite gaat doen om andere illegale ingang in de Sit Pietersberg probeert te voorkomen door afsluiting van diverse ‘geheime’ ingangen:
Met genoegen kunnen we mededelen.dat op initiatief van het verdienstelijk bestuur der vereniging “Les amis des sciences, lettres etc.” alhier de talrijke geheime toegangen tot de Sint Pietersberg zullen worden dichtgemaakt. reeds is sedert enige dagen hiermede een begin gemaakt. Daardoor zullen vanzelf vele baldadigheden, schendingen enz. die men in de laatste tijd betreurde, worden voorkomen en waarvan
vooral de muurschilderingen het slachtoffer waren en die verder oorzaak waren, dat in het algemeen door het bestuur in de vereniging met “Maas en Jeker” niets ernstigs en degelijks kan ondernomen worden zonder schaden.
Zo zie je maar weer dat de geschiedenis zich herhaalt; ook in 2010, 115 jaar later, worden de mergelgroeves weer gecontroleerd aangezien zogenoemde berglopers zich met hun vernielingen niet kunnen inhouden. Er worden boetes uitgedeeld en de ingangen worden – als ze dat niet reeds waren – extra verstevigd. Laten we hopen dat er over niet al te lange tijd (en dan bedoel ik niet wéér 100 jaar) er iets structureel veranderd. Laten we hopen dat er een oplossing komt, die niet alleen Natuurmonumenten, maar ook de berglopers de kans geeft, de mergelgrotten te kunnen gebruiken op een verantwoorde manier. Een manier die ervoor zorgt dat er over 115 jaar nog mensen zijn die de groeve recreatief kunnen gebruiken en dat het niet alleen een herinnering is uit lang vervlogen tijden.
Caestert, een mijnbouwarcheologische erfgoedsite
Posted by: | CommentsLees hier meer over Boeken met mergelgroeves als onderwerp
Persbericht
Het Plateau van Caestert, op de Sint Pietersberg net ten zuiden van Maastricht is een grensoverschrijdend cultuurlandschap met hoge erfgoedwaarden. Het Institute Europa Subterranea (IES) doet sinds 2007 onderzoek naar de boven- en ondergrondse relicten van de middeleeuwse bouwsteenindustrie in het gebied. Het gebied wordt begrensd door drie gewesten, namelijk Wallonië, Vlaanderen en Limburg. Hoewel er verschillende vormen van bescherming bestaan die door alle drie de gewesten afzonderlijk aan het gebied zijn toegekend, ontbreekt tot op heden een grensoverschrijdende afstemming. Het IES streeft ernaar de Sint Pietersberg op te nemen in de keten van Europese UNESCO-Geo Natuurparken om naast de natuurwaarden van de berg ook aandacht te vragen voor het mijnbouwkundig en geologisch verleden. In de toekomst zou volgens het instituut door de betrokken gewesten een meer dan wenselijke UNESCO Werelderfgoed status moeten worden nagestreefd.
Ter gelegenheid van de afronding van het onderzoeksproject van het IES wordt binnenkort in eigen beheer, maar in samenwerking met het Waalse Gewest, de gemeente Riemst en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, een boek gepubliceerd over Caestert als mijnbouwarcheologische erfgoedsite. Het boek beschrijft de algemene geschiedenis van Caestert, de ontginningsgeschiedenis van het gangenstelsel, de vele historische opschriften en inkrassingen in de groeve, de mijnbouwrelicten aan de oppervlakte, de aanlegplaatsen en het transport over de Maas, de wetenschappelijke bescherming in het verleden en de beoogde bescherming in de toekomst.
Het boek is niet in de boekhandel verkrijgbaar, maar wordt alleen uitgegeven voor geïnteresseerden die vooraf een exemplaar gereserveerd hebben (EUR 59,95). Het hardcover en mooi gebonden boek (ca. 225 pag.) wordt eenmalig rijk geïllustreerd en volledig in kleur uitgegeven. Vanwege het grensoverschrijdende karakter zullen alle teksten worden voorzien van een Engelstalige samenvatting. Het streven is dat het boek nog voor de feestdagen het daglicht ziet.
Geïnteresseerden voor het boek “Caestert, een mijnbouwarcheologische erfgoedsite” kunnen zich aanmelden via publicatiebureau.ies@gmail.com
Jacquo Silvertant
Projectleider
–
Institute Europa Subterranea
P. Den Nagelschmit van Maestricht
Posted by: | CommentsDeze foto is gemaakt in Ternaaien boven. Het wordt ‘Nagelschmit’ komt men ondergronds niet zo vaak voor en alhoewel ik wel wist in welke richting ik het woord moest zoeken volgt hieronder een korte verklaring.
Bij het zoeken in Google Books kom je al snel bij het boek “Kurzer begriff menschlicher Fertigkeiten und Kenntnisse” (Korte omschrijving van menselijke vaardigheden en kennis) en vind je onderstaande tekst:
De Nagelschmit vervaardigt alle ijzeren gereedschappen die uit de vrije hand gemaakt kunnen worden. Terwijl echter enkele van dezelfde… welke veelvoudig gebruikt worden voor het maken eigen handgrepen nodig hebben. Verschillende Smeden hebben zich op soortgelijk werk gespecialiseerd.
Was dhr. P. Den Nagelschmit op werkbezoek in de groeve om eventueel gereedschap te repareren? Dat zou best kunnen aangezien de blokbrekers diverse ijzeren materialen gebruikten die zeer zeker kapot konden gaan. De vraag is nu; zou men dan echt een smit naar de groeve halen om materiaal te repareren? Het lijkt mij nogal omslachtig om iemand in de stad te gaan halen om in de groeve b.v. een zaag te laten maken…of was deze heer toch gewoon op bezoek? Was 200 jaar geleden een smid een belangrijke persoon? Volgens Wikipedia wel; “Hij was de belangrijke persoon die alle ijzeren voorwerpen maakte die in de maatschappij nodig waren.
Zekerheid zullen we in deze wel nooit krijgen, maar het blijkt een aardig opschrift.
Historische ‘Mergel’ Foto’s uit het Nationaal Archief
Posted by: | CommentsOnderstaande foto’s zijn uit de Beeldbank van het Nationaal Archief. Ze zijn alle gemaakt in en rondom de Sint Pietersberg te Maastricht.
Dagbouw ENCI-groeve 1941
In de wand zijn de gangen zichtbaar van het zuidelijke gangenstelsel.
Luchtopname. ENCI-groeve, mergelgroeve t.b.v. de cementfabrikage. Sint Pietersberg, gemeente Maastricht. Op de voorgrond de Maas. In het midden de stortberg “D’n Observant”, op de grens met België. Op de achtergrond, in de rand van de groeve, de restanten van het Zuidelijk Gangenstelsel.
Sint Pietersberg te Maastricht op de grens met België.
Linksboven de eerste aanzet van de stortberg van dekgrond uit de ENCI-groeve, nu bekend als d’n Observant.
Datum: 29 maart 1948
Luchtopname. ENCI-groeve, Sint Pietersberg te Maastricht.Opnamerichting noordoost. In het midden zichtbaar de aansnijding van de ondergrondse mergelgroeve Zonneberg en linksboven de aansnijding met de ondergrondse mergelgroeve Wildenberg. Aan de bovenzijde de stad Maastricht.
![]()
Luchtopname. ENCI-groeve, mergelgroeve t.b.v. de cementfabrikage. Sint Pietersberg, gemeente Maastricht. Opnamerichting zuid-oostOp de voorgrond in de groevewand de aansnijding met het gangenstelsel Zonneberg. Op de achtergrond de cementfabriek en de Maas. In het midden op de berg het vm waterreservoir.
![]()
Champignonkwekerij in de grotten
![]()
Champignonkwekerij in de grotten
Greetje Blanckers, de laatste grotbewoonster van de Sint-Pietersberg
Posted by: | CommentsBron: Panorama, 19 juni 1941
Geachte lezer, dit verhaal is overgenomen uit de Panorama van 1941 – dit verklaart de schrijf en vertelstijl, die kenmerkend is voor die tijd.
Aan den westelijke Maasoever, ten zuiden van de Limburgse hoofdstad, rijst de indrukwekkende Sint-Pietersberg op. die in ‘t geheele land bekend is. Het uiterlijk van den omvangrijken berg zier er vriendelijk genoeg uit, met het kleurige bouwland, de boomen en aardige huisjes, die soms sprankelen van zonnelicht. Welk een tegenstelling vormt dit uiterlijk met het innerlijk van den Sint Pieter!
Aan dr. Blink danken wij een pakkende beschrijving van het interieur, die hij gaf in zijn “Wandelingen door oud en nieuw Nederland”: “Op korten afstand van ‘Slavante’ ligt de toegang tot de onderaardsche gangenvan den Sint-Pietersberg, gevormd door een arcade van geel-lichtende tufsteen. Sedert eeuwen heeft men hier langs onderaardsche groeven bouwsteen uit den bodem gehaald en aldus werd de berg met een kruisnet van meer dan 16.000 gangen en dwarsgangen in alle richtingen doorsneden! Bij den ingang van de geopende poort leest men in zwarte letters het volgende rijm:
“Treed, vorst der schepping, treed
Het hart der aarde binnen
En buk gedwee de kruin
Uit eerbied voor deez’ tinnen
Ternouwernood verlicht
Door het flikk’ren der flambouw….”
Het geheel van den berg is somber en eentonig, al vindt men er ook aardige bijzonderheden en aangebrachte tekeningen, waarbij de gids gaarne verwijlt. Daar wijst hij op handtekeningen van beroemde bezoekers als Napoleon, Walter Scott, Rossini. Elders vermelden geschriften geschiedkundige herinneringen aan deze
gangen; hoe Plinius, de Romeinse natuurkundige, reeds melding maakte van het gebruik der hier aanwezige steensoort. In de nabijheid van den “Drup” werd het portret aan den wand geteekend, door den heer Van Vliet, van den apotheker Bosquet, die veel wetenschappelijke onderzoekingen betreffende den berg deed.
Wie een beetje van sensatie en griezelen houdt, kan heerlijk in den St. Pietersberg dwalen en er interessante dingen ontmoeten. Wijzen we bijvoorbeeld op de in mergel uitgehouwenbeeltenissen van voorwereldlijke diere, op de uitgebreide champignon-kwekerijen en op de vleermuizen die er overwinteren.
Thans maken we van een andere bijzonderheid gewag: De laatste grotbewoonster! Vroeger groeven de menschen een gat in de mergel en richtten zich een primitieve woning in. Vele van deze grotwoningen zijn thans verdwenen of dienen als bergplaats. Éen ervan is echter nog intact gebleven en wordt bewoond door de weduwe Blanckers. Ze heeft den hoogen leeftijd bereikt van 92 jaar. Van haar negende jaar woont zij in de grot, die ze meer dan tachtig ‘lentes’ trouw bleef. De laatste jaren is zij bedlegerig, wegens een ongemak aan een harer benen. Verder is ze kerngezond en zéér levenslustig. Ze kan haar praatje nog goed maken en houdt van bezoek, dat ze dikwijls ontvangt.
Héél haar arbeidzaam leven heeft ze ijverig boerenwerk verricht en tuinieren kon ze ook als de beste! Nu ligt ze rustig in haar bed en slaat het leven in haar omgeving met belangstelling gade. Een vrouw helpt met de bezigheden en houdt haar gezelschap.
Haar woning, die ze eenvoudig, doch zoo knus mogelijk heeft ingericht, bestaat uit een lange gang in de rots, waarvan het voorste gedeelte als huiskamer dienst doet, terwijl het achterste deel als bergplaats wordt gebruikt. De twee gedeelten zijn, op eenvoudige wijze door kasten gescheiden.
In een nis, aan een der zijwanden, is een kachel gemetseld, die de ruimte verwarmt en waarop tevens een potje kan worden gekookt. De grotwoning werd afgesloten met mergelblokken, waarin een deur en raam zijn uitgespaard. De begroeiing op den berg levert voorts een aardige omgeving op.
Greetje Blanckers voelt zich hier uitstekend op haar gemak en zou niet gaarne willen verhuizen.
Hierboven zie je de situatie van binnenuit gezien in mei 2008, de ingang wordt gestut en er ligt zeer veel rommel binnen.
De grotwoning heeft jarenlang open gelegen en pas in 2009 heeft men deze afgesloten.














